untitled

posted on 14 Dec 2010 08:34 by winniegirl
14-Dec-10
          เช้าวันนี้บรรยากาศสดใส แต่อารมณ์เรานี่สิ ขุ่นมัวเสียจริง
หรือว่าเรากังวลมากเกินไป กลัวว่าวันนี้ต้องเจออะไร ได้ยินอะไรอีก
แต่ยังไงก็คงต้องอดทน ทามาได้ขนาดนี้แล้ว....เนอะ

Up

posted on 09 Nov 2010 12:34 by winniegirl  in Apple
 
 
 
9-Nov-10
               ผ่านมานานหลายเดือน เป็นปีแล้วมั้ง
ไม่เคยเช้ามาขีดเขียนเรื่องราวของตัวเองเลย
ก็ใช่ว่าจะสบายใจ ชีวิตก็มีทุกข์ มีสุข ......เรื่อย ๆ
ทำงานที่เดิม เพื่อน ๆ ก็น่ารักเหมือนเดิม
อาจมีสมาชิกใหม่บ้าง หรืออาจมีลาออกไปบ้าง
แต่ก็ยังมีเพื่อนไปกิน ไปเที่ยว ดูแลยามเจ็บป่วย
 

ห้องนี้

posted on 26 Oct 2009 09:44 by winniegirl  in Heart
 

29-Oct-09

       ชวงนี้ฉันมีคนมาดูแล นานแล้วล่ะ ประมาณ 9 เดือนเห็นจะได้   ถ้าเปรียบหัวใจของเราก็เหมือนห้องๆ หนึ่ง

ห้องๆ นี้ที่เคยเงียบเหงา และปิดตายไม่ต้อนรับใครเข้ามา  เพียงเพราะรอใครคนหนึ่งที่จะแวะเข้ามาทักทาย...ได้เป็นครั้งคราว

แต่แล้วก็มีเด็กผู้ชายคนหนึ่งเดินเข้ามา เราก็เพียงเปิดประตูทักทายแล้วก็ลืมมันไป

แต่เค้าก็กลับมาและใส่ใจในความเป็นไป จนห้อง ๆ นี้มีพื้นที่สำหรับเด็กผู้ชายคนนั้น

เรื่องราวก็ผ่านมาเรื่อย ๆ จนคนที่เรารอให้เค้าเข้ามาทักทาย  ได้เป็นครั้งคราว

สุดท้าย.....เราเลือกที่จะไม่รอ

เราก็ทำได้แค่ขังตัวอยู่ในห้องอย่างเงียบ ๆ เมื่อเค้าผ่านมาเพื่อเปิดประตู แต่ห้องมันก็ล็อคไม่ให้เค้าเข้ามา และใช้เวลา.....เพื่อลืมกัน

เรากับเด็กคนนั้น ก็ผูกพันกัน แต่พอมาถึงวันนี้ ห้องที่เคยอบอุ่น มันกลับดูอึดอัด

จากที่เคยปิดประตูหน้าต่าง และมีเพียงเราสองคน วันนี้เด็กคนนั้นเค้าต้องการที่จะออกไปพบสิ่งใหม่ๆ ที่เข้ามาในชีวิต

เราคงต้องปรับตัวเพื่อออกไปจากห้องๆ นี้ เพียงแต่ขอเวลาได้ปรับตัวกับแสงแดด และสายลมที่ต้องเผชิญ

และรอให้เค้ากลับมา อย่างเต็มใจ

ห้องๆ นี้ก็จะรอเด็กคนนั้นกลับมา และอยู่ด้วยกันอย่างเข้าใจ

และเปิดประตูหน้าต่างเพื่ออิสระ.....เพื่อกันและกัน

 

 

Artist : มาช่า Seven
Title : ห้องนี้
Album : Seven

เปิดประตูเข้าไป ในห้องของความผิดหวัง เมื่อปิดม่านที่หน้าต่าง ให้แสงได้ลอดเข้ามา						
ช่อดอกไม้ร่วงโรย บนพื้นก็มีฝุ่นหนา มันถูกทิ้งมานานจนเกือบลืม 									
ห้องๆนี้เคยสดใส เมื่อฉันมีใครคนนึง เข้ามาเป็นหัวใจ เป็นหลักชีวิตให้กัน 						
และแล้วเวลาก็มาถึง และแล้ววันนึงเขาลาฉัน ตั้งแต่นั้นประตูจึงปิดตาย 						
และบังเอิญเหลือเกิน วันนี้ฉันเดินผ่านมา อดีตสอนให้รู้ว่า จะใช้ชีวิตอย่างไร 			
ห้องที่ดูทรุดโทรม วันนี้ก็คงสดใส ถ้ากวาดถูและทำให้น่ามอง 		
ห้องๆนี้คงจะสวย ถ้าแม้มีใครคนนึง หยุดยืนมองเข้ามา และอยากจะพักผ่อนใจ 			
ห้องนี้จะพรมด้วยเพลงรัก และพื้นจะโรยด้วยดอกไม้ ที่จัดไว้เพื่อรอคนใหม่มา 			
ห้องๆนี้คงจะสวย ถ้าแม้มีใครคนนึง ผ่านมาเดินเข้ามา และอาจไม่คิดจากไป 			
ห้องนี้จะมีทั้งความรัก ห้องนี้จะมีทั้งความหมาย ถ้าหากแค่มีใครคนใหม่มา 			
และฉันยังคงไม่หมดหวัง จะพบซักคนที่เต็มใจ จะอยู่และไม่มีวันจากลา  												
			

ใจบาง ๆ

posted on 30 Oct 2008 10:27 by winniegirl  in Music

 

เป็นเพราะเรา เป็นเพราะเรามากกว่า

เป็นเพราะใจ เป็นเพราะใจเราอ่อน

อ่อนแออยู่เสมอ เพียงพบคนถูกใจ

เก็บมาใส่ดวงใจฉันไว้ ฝันลมๆมากมาย

แล้วเป็นไง พอหัวใจต้องเจ็บ

เขาคนดี มีแล้วมีคนอื่น

เจ็บใจอยู่อย่างนั้น เพียงพบความผิดหวัง

ได้แต่ปลอบปลอบใจตัวเอง หวังอะไรมากมายนะใจ

 

* เป็นเพราะใจเราอ่อน อยากทำหัวใจขึ้นใหม่

อยากตบแต่งดวงใจเล็ก ๆ ให้แข็งแรงพอจะทนไหว

 

** พอแล้วพอ พอฉันพอดีกว่า

คิดไปเอง ทำให้ใจต้องเจ็บ

สุขเพียงสุขเล็กน้อย ยามพบคนถูกใจ

แต่พอเจ็บมันเจ็บเกินใคร เป็นเพราะใจเราบางเหลือเกิน

 

 

รักเค้าข้างเดียว

posted on 29 Oct 2008 14:28 by winniegirl  in Heart

29-Oct-2008

      วันนี้เหงา ๆ  ไงไม่รู้  เอาอีกแล้วเรา

ไม่ได้คุยกันเลย...หน้ายังแทบไม่ได้มอง

ก็ในเมื่อโทรหาแล้วไม่รับสาย ไม่เห็นโทรกลับมาด้วย

เค้าจะรู้ไหมว่าเรารอเค้าแค่ไหน

กว่าจะตัดสินใจโทรหาได้แต่ละครั้ง ต้องรวบรวมความกล้าแค่ไหน...แทบแย่เหมือนกัน

แต่โทรหาแล้วไม่รับ ก็คิดว่าจะมีติดต่อกลับมาบ้าง

แต่ก็เงียบไป เราก็ได้แต่นั่งมองโทรศัพท์ .... แต่ก็ช่างเถอะ

นี่ก็หลายวันแล้ว  ที่ไม่ได่อยู่ใกล้เค้า

อยากไปหา...ถ้าขอจะให้ไปไหม..อยากรู้จัง

อย่าเย็นชาแบบน้เลยได้ไหม

ขอเพียงแค่เวลา หรือมุมบางมุมได้ไหม

หนูขอพี่มากไปหรือป่าว พี่จะให้ได้ไหม ....คำตอบคืออะไร

เราเองที่รู้ดี....รักเค้าข้างเดียว

เศร้าต่อไป

ตั้งหน้ารักต่อไป...ก็เศร้าต่อไป